
ترکیب سهگانه حمایت از بازار سرمایه
بازار سرمایه پس از پشت سر گذاشتن هفتههایی پر از نااطمینانی، اکنون نشانههایی از بازگشت تدریجی اعتماد را بروز داده است. کاهش ریسکهای سیاسی، افزایش جذابیت ارزشی سهام و تغییر مسیر بخشی از نقدینگی، سه متغیری هستند که میتوانند زمینهساز تداوم روند مثبت بورس در ماههای پیشرو باشن
به گزارش پایگاه خبری بهاسان، بازار سرمایه در هفتههای اخیر نشانههایی از بهبود تدریجی را نشان داده و همین موضوع بحث حمایت از بازار سرمایه را دوباره به صدر تحلیلهای اقتصادی آورده است. در فضایی که بخشی از نگرانیهای سیاسی فروکش کرده و ریسکهای سیستماتیک کاهشیافته، سرمایهگذاران با احتیاط بیشتری اما با نگاه تحلیلیتر به سهام بازمیگردند.
از منظر بنیادی، ماهیت تورمی بازار سهام سبب میشود همانند بازارهای ارز، طلا و مسکن، از رشد تورم اثر بپذیرد؛ بهویژه آنجا که افزایش ارزش جایگزینی دارایی شرکتها میتواند به رشد ارزش بازار آنها منجر شود. همزمان، در برخی بنگاههای بزرگ، فاصله میان ارزش داراییها و هزینه جایگزینی با ارزش بازار فعلی، این پیام را مخابره میکند که هنوز ظرفیت رشد وجود دارد.
در کنار این عوامل، مسیر نقدینگی کل کشور و کیفیت سیاستگذاری نیز تعیین میکند آیا خروج نقدینگی از بازار سرمایه ادامه مییابد یا بازار میتواند وارد فاز صعود محتاطانه شود.
حمایت از بازار سرمایه و منطق تورمی بازار
یکی از پایههای مهم حمایت از بازار سرمایه، نه در دستورالعملهای کوتاهمدت، بلکه در ذات اقتصادی بازار نهفته است. بازار سهام در اقتصاد ایران ماهیتی تورمی دارد؛ به این معنا که با افزایش سطح عمومی قیمتها، ارزش داراییها، فروش اسمی و حتی هزینههای جایگزینی بنگاهها تغییر میکند و در نهایت میتواند به تعدیل ارزشگذاری شرکتها در بازار منجر شود.
وقتی تورم بالا میماند، سرمایهگذار به دنبال داراییهایی است که بتوانند از ارزش پول محافظت کنند و همین ویژگی، بازار سرمایه را در کنار سایر بازارهای دارایی در کانون توجه قرار میدهد؛ بنابراین بخشی از حمایت از بازار سرمایه از مسیر «بازگشت نگاه تورمی» به سهام شکل میگیرد؛ نگاهی که میگوید در دورههای تورمی، سهام میتواند با تأخیر یا با نوسان، خود را با متغیرهای بنیادی هماهنگ کند.
ارزندگی سهام؛ چرا برخی نمادها هنوز جاماندهاند؟
ضلع دوم این ترکیب، ارزندگی سهام است؛ مفهومی که در عمل به فاصله میان قیمت فعلی تابلو و ارزش داراییها یا ظرفیت سودآوری شرکت اشاره دارد. در برخی شرکتهای بزرگ بورسی، ارزش داراییها و هزینه جایگزینی بهمراتب بالاتر از ارزش بازار فعلی آنهاست.
همین شکاف نشان میدهد که بازار در همه نمادها به یک اندازه «ارزش» را قیمتگذاری نکرده و در بخشی از سهام، ظرفیت رشد بالقوه باقیمانده است. این موضوع بهخصوص در شرکتهای داراییمحور، هلدینگها و بنگاههایی که داراییهای ثابت یا سرمایهگذاریهای پرارزش دارند، پررنگتر دیده میشود.
در چنین شرایطی، ارزندگی سهام میتواند بهعنوان یک نیروی حمایتی عمل کند؛ چون با کاهش نا اطمینانی، سرمایهگذاران به سمت سهمهایی میروند که ازنظر نسبتهای ارزشگذاری و فاصله ارزش جایگزینی تا قیمت بازار، جذابیت بیشتری دارند. نتیجه این روند معمولاً رشد تدریجی و «صعود محتاطانه» است، نه جهش هیجانی.
نقدینگی کل کشور و جنگ مسیرها میان بازارها
ضلع سوم، مسیر حرکت نقدینگی کل کشور است. در اقتصادی که حجم نقدینگی بزرگ است، سوال اصلی این نیست که پول وجود دارد یا نه بلکه این است که این پول به کدام بازار میرود. هر زمان نا اطمینانی سیاسی یا اقتصادی شدت بگیرد، خروج نقدینگی از بازار سرمایه افزایش مییابد و بخشی از سرمایه به سمت بازارهای موازی حرکت میکند؛ اما با کاهش ریسکهای سیستماتیک، این مسیر میتواند تغییر کند و بخشی از منابع به بازار سرمایه بازگردد.
نکته مهم این است که بازگشت نقدینگی معمولاً مرحلهای است: ابتدا به سمت نمادهای بزرگتر و نقدشوندهتر میرود و سپس در صورت ثبات، به صنایع دیگر سرایت میکند؛ بنابراین اگر ثبات سیاسی و اقتصادی ادامه پیدا کند، احتمال کاهش خروج نقدینگی از بازار سرمایه تقویت میشود و بازار میتواند از «ورود تدریجی پول» بهعنوان پشتیبان روند مثبت استفاده کند.
حمایت دولت از بازار سرمایه؛ ثبات، شفافیت و مدیریت ریسک
حمایت دولت از بازار سرمایه در نگاه حرفهای، فقط به معنای تزریق منابع یا اقدامات نمایشی نیست؛ بلکه بیش از هر چیز به ثباتبخشی و کاهش ریسکهای سیستماتیک گرهخورده است. کاهش نگرانیهای سیاسی و افت ریسک جنگ، از محرکهای مهم اخیر بازار بوده و وقتی این ریسکها پایین میآید، سرمایهگذار راحتتر افق میانمدت میچیند.
در همین چارچوب، بازگشایی تدریجی نمادهای متوقفشده نیز اهمیت دارد؛ چون اگر متناسب با افشای اطلاعات و رفع ابهام انجام شود، اعتماد را ترمیم میکند. بازار همچنین به این جمعبندی رسیده که حتی شرکتهای آسیبدیده هم در بسیاری موارد ارزشی بالاتر از قیمتهای فعلی دارند و میتوانند در بلندمدت بخشی از خسارتها را جبران کنند؛ ضمن اینکه در برخی شرکتها مشکل اصلی، آسیب مستقیم به تولید نبوده و بیشتر اختلال در زیرساختها و خدمات جانبی مطرح بوده است که با رفع محدودیتها قابل بازگشت است.
کاهش خروج نقدینگی از بازار سرمایه با سه محرک
در جمعبندی، ترکیب سهگانه حمایت از بازار سرمایه را میتوان اینگونه دید: بازار از یکسو به پشتوانه ماهیت تورمی و افزایش ارزش جایگزینی داراییها، ظرفیت رشد دارد؛ از سوی دیگر ارزندگی سهام در بخشی از نمادها، انگیزه انتخابهای تحلیلی را تقویت میکند؛ و درنهایت، مسیر نقدینگی کل کشور و میزان ریسکهای سیستماتیک تعیین میکند آیا این ظرفیت بالفعل میشود یا نه.
اگر ثبات نسبی حفظ شود، حمایت دولت از بازار سرمایه از مسیر کاهش نا اطمینانی و شفافیت، میتواند خروج نقدینگی از بازار سرمایه را کند تر کند و زمینه تداوم روند مثبت را فراهم آورد.
پایان مطلب



