
ضربان دوباره پتروشیمی پس از حملات جنگی
پس از حملات مستقیم به پتروشیمیها، دشمنان انتظار بازار آشفته و قفسه های خالی را داشتند، اما تصمیمات لحظهای و اولویتبندی دقیق باعث شد صنایع پاییندست، آرامتر از همیشه نبض تولید کشور را حفظ کنند.
به گزارش بهاسان، پس از حملات گسترده به زیرساختهای پتروشیمی در جریان جنگ تحمیلی سوم، بازار ایران در انتظار روزهایی پرابهام بود؛ اما برخلاف تصور اولیه، قفسههای خالی نشدند و چرخه تولید متوقف نماند. اکنون مسیولان صنعت میگویند: دلیل این «آرامش غیرمنتظره»، مجموعهای از تصمیمات سریع، اولویتگذاری دقیق و هماهنگی بیسابقه میان دولت و صنایع پاییندست بوده است.
حسین دُر، رییس اتحادیه صنایع پاییندست پتروشیمی، با اشاره به اینکه بیشتر واحدهای تکمیلی کشور در دوران تحریم ساخته شده و به خوداتکایی رسیدهاند، تأکید کرد: وقتی جنگ، واحدهای پتروشیمی را نشانه گرفت، نخستین اقدامی که پیشنهاد کردیم، حفاظت از خط تولید کالاهای اساسی بود. به گفته وی، تولید اقلامی که نقش مستقیم در سلامت و مصرف روزانه مردم دارند از تجهیزات پزشکی گرفته تا بطریهای آب و ظرفهای لبنیات در خط اول قرار گرفت و ساخت محصولات کماولویت، موقتاً کنار گذاشته شد.
طرح نجات مصرف مواد اولیه
یکی از پیشنهادهای کلیدی صنایع پاییندست، استفاده از توان کمپاندسازان بود؛ واحدهایی که با دریافت پودرهای پلیمری و تبدیل آن به گرانول، میتوانند بار سنگین مصرف انرژی را از دوش پتروشیمیهای آسیبدیده بردارند.دُر معتقد است: این مدل همکاری، هم سرعت بازگشت تولید را بالا میبرد و هم ظرفیت واحدهای تکمیلی را حفظ میکند.از سوی دیگر، محمد متقی، مدیر توسعه صنایع پاییندستی شرکت ملی صنایع پتروشیمی، از برنامهای سهمرحلهای برای جبران کمبود مواد اولیه خبر داد.



