به گزارش بهاسان، تحلیل «اوراسیا ریویو» در مارس ۲۰۲۶ نشان میدهد که جنگ سوم خلیج فارس، بیش از آنکه نبردی نظامی باشد، یک انفجار بزرگ اقتصادی است که مدلهای مالی دهههای گذشته را به زبالهدان تاریخ فرستاده است.با ناامن شدن تنگه هرمز، جریان روزانه ۱۸ تا ۲۱ میلیون بشکه نفت و بیش از ۲۵ درصد از تجارت جهانی گاز مایع (LNG) مختل شده که نتیجه آن جهش بیسابقه قیمت نفت به فراتر از ۱۶۰ دلار در هر بشکه بوده است.
از «بهینهسازی» تا «امنیتمحوری»
بزرگترین دگردیسی، سقوط مدل «تولید بهموقع» (Just-in-Time) است. هزینههای لجستیک جهانی به دلیل افزایش ۳۰۰ درصدی نرخ بیمه کشتیهای تجاری و تغییر مسیرهای دریایی، کمر اقتصادهای وابسته به واردات را شکسته است.جهان اکنون به سمت مدل «فقط برای احتیاط» (Just-in-Case) حرکت کرده است؛ تغییری که سالانه ۲.۵ تریلیون دلار هزینه اضافی بابت انبارداری و بومیسازی زنجیرههای تأمین به اقتصاد جهانی تحمیل میکند.
ظهور ناسیونالیسم منابع و بلوکهای ارزی
در این آشفتهبازار، کشورهای شورای همکاری خلیج فارس از نقش «تأمینکننده» به «بانکداران ژیوپلیتیک» تغییر وضعیت دادهاند. اوراسیا ریویو تأکید میکند که:
ناسیونالیسم منابع: ریاض و ابوظبی با مدیریت هوشمند ذخایر ارز ارزی خود که بالغ بر ۳.۵ تریلیون دلار برآورد میشود، در حال بازتعریف مناسبات قدرت هستند.
دلارزدایی اجباری: استفاده از انرژی به عنوان اهرم فشار، سهم دلار در تسویه حسابهای نفتی را ۱۵ تا ۲۰ درصد کاهش داده و راه را برای ارزهای بلوک شرق باز کرده است.
در نتیجه جنگ ۲۰۲۶ ثابت کرد که «امنیت انرژی» دیگر با قراردادهای کاغذی تضمین نمیشود.
بلوکبندیهای جدید اقتصادی حول محور مسیرهای تجاری امن شکل گرفتهاند و جهانیسازی غربی جای خود را به یک نظام «معاملهگر» داده است؛ جایی که نرخ رشد اقتصادی دیگر نه بر اساس بهرهوری، بلکه بر اساس میزان دسترسی مستقیم و امن به منابع استراتژیک تعریف میشود.