


به گزارش بهاسان، سه راهکار نجات بازار سرمایه پس از جنگ این روزها در محافل کارشناسی بهشدت موردبحث است. از تأمین نقدینگی ۳۰۰ همتی از سوی بانک مرکزی گرفته تا ایجاد بازاری مجزا برای شرکتهای خسارتدیده و انتشار بودجه چندساله شرکتها، همگی حاکی از آن است که نجات بازار سرمایه نیازمند یک «بسته نجاتبخش» چندلایه و غیر سنتی است. بدون اجرای همزمان این سه راهکار، بازگشایی بازار سرمایه میتواند به فاجعهای بزرگتر از تعطیلی آن تبدیل شود.
اولین و فوریترین گام در میان سه راهکار نجات بازار سرمایه پس از جنگ، تأمین نقدینگی کلان است. اگر ملاحظاتی از سوی سازمان بازار سرمایه بابت نقد شوندگی سهام و سهامداران وجود داشته باشد، چارهای جز تأمین منابع نقدی بسیار زیاد نیست. برآورد کارشناسان نشان میدهد برای کل سهام با شرایط فعلی، دستکم ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار میلیارد تومان (۲۰۰ تا ۳۰۰ همت) نیاز است.
این رقم هنگفت باید از طریق باز کردن یک خط اعتباری ویژه توسط بانک مرکزی تأمین شود. بدون این تزریق گسترده، هرگونه بازگشایی بازار با موج سنگین فروش و صفهای فروش طولانی مواجه خواهد شد و سرمایهگذاران خرد که این روزها بیش از هر زمان دیگری اعتمادشان را ازدستدادهاند، برای همیشه از بازار خارج خواهند شد. تأمین نقدینگی، نه یک گزینه، که یک ضرورت غیرقابلانکار است.
دومین و هوشمندانهترین راهکار در میان سه راهکار نجات بازار سرمایه پس از جنگ، به نحوه برخورد با شرکتهای خسارتدیده بازمیگردد. برخلاف برخی پیشنهادها مبنی بر بازگشایی اولویتدار شرکتهای کم آسیب، یک رویکرد معکوس، اما استراتژیک مطرح است: اولویت دادن به بازگشایی شرکتهایی که بیشترین آسیب را دیدهاند. ایده مشخص این است که یک تالار یا بازار جداگانه اختصاصی برای این شرکتها در نظر گرفته شود.
این شرکتها به آن بازار مجزا منتقل شوند و ابتدا همان سهام بازگشایی گردد. پسازآنکه سهام شرکتهای آسیبدیده در آن بازار مجزا به ثبات رسید و قیمتها کشف شد، نوبت به بازگشایی بدنه اصلی بازار و سایر سهام میرسد.
منطق پشت این پیشنهاد، مبتنی بر واقعیت میدانی جنگ است. شرکتهای آسیبدیده، بهویژه برخی از صنایع فولادی و پتروشیمی، ممکن است تا یک سال توان تولید نداشته باشند. با ایجاد یک بازار جداگانه و مدیریت هوشمندانه این دوره گذار، میتوان از شوک بیشتر به بدنه اصلی بازار جلوگیری کرد.
این تفکیک، مانع از سرایت شوک منفی و فروش هیجانی بهکل بازار میشود و اجازه میدهد سایر صنایع که توان تولید خود را حفظ کردهاند، بدون تأثیرپذیری از فضای منفی، به فعالیت خود ادامه دهند.
سومین و شاید ظریفترین راهکار در میان سه راهکار نجات بازار سرمایه پس از جنگ، شفافسازی درباره آینده است. ازآنجاکه فرهنگ تحلیل بنیادی در میان سهامداران خرد بهاندازه کافی شکل نگرفته، بازار تشنه یک سیگنال قابلاتکا و ساده است. بهترین ابزار در شرایط کنونی، انتشار بودجه ۲ تا ۳ سال آینده توسط شرکتهای بازار سرمایه است.
این بودجهها باید با یک پیشفرض شفاف تهیه شوند: «امسال به دلیل جنگ قادر به تولید نیستیم یا تولید ما شدیداً کاهشیافته، اما سال آینده به روال سابق بازخواهیم گشت.» اگرچه چند سالی است که شرکتها بودجه نمیدهند، اما شرایط کنونی یک استثنا را ایجاب میکند. شفافسازی درباره چشمانداز درآمدی دو تا سه سال آینده، بزرگترین و موثرترین داروی ترس و نا اطمینانی است.
با این کار، بازار متوجه میشود که تنها امسال است که توان تولیدی خاصی وجود ندارد و سال آینده پس از بازگشت به روال سابق، تولید ادامه خواهد یافت. این اقدام میتواند به کاهش نگرانی سرمایهگذاران در خصوص آینده تولید و سودآوری کمک کرده و اعتماد ازدسترفته را بهتدریج بازگرداند.
سه راهکار نجات بازار سرمایه پس از جنگ شامل «تأمین ۳۰۰ همتی نقدینگی از بانک مرکزی»، «ایجاد بازار جداگانه برای شرکتهای آسیبدیده» و «شفافسازی با بودجههای ۲ تا ۳ سال آینده» میشود. اجرای همزمان این سه راهکار، میتواند بازار را از باتلاق بیاعتمادی و نا اطمینانی خارج کرده و زمینه را برای بازگشایی آرام و کنترلشده بازار سرمایه فراهم آورد. سیاستگذاران بازار سرمایه اکنون در برابر یک آزمون تاریخی قرار دارند؛ تصمیمات روزهای آینده، نهتنها سرنوشت بازار سرمایه، بلکه اعتماد میلیونها سهامدار خرد را تعیین خواهد کرد.
پایان مطلب
و تخفیفات ویژه ما برخوردار شوید.
عضویت در کانال های رسمی پایگاه خبری بهاسان
برای اطلاع از آخرین اخبار با بهاسان همراه باشید